Warszawa w jej historii nie jest tłem. Jest rdzeniem.
Praprapradziadek Olgi, Stanisław Hiszpański, był znanym warszawskim szewcem i działaczem społecznym. Według rodzinnej legendy był nieślubnym synem księżnej Heleny Lubomirskiej oraz wielkiego księcia Konstantiego Pawłowicza Romanowa. Oficjalnie uznawano go za dziecko nieznanych rodziców. Zbudował silną markę rzemieślniczą i angażował się w sprawy miasta. Został zesłany do Wiatki za działalność patriotyczną. Wrócił i dalej pracował. Spoczywa na Powązkach.
Dziadek Olgi, Stanisław Hiszpański, był artystą i lotnikiem. Współtworzył Aeroklub Warszawski. Jego prace trafiły do instytucji publicznych, zgodnie z jego wolą.
W tej rodzinie praca i niezależność nie były deklaracją. Były codziennością. Olga mówi o sobie: jestem warszawianką w szóstym pokoleniu. Brzmi jak ozdobnik. Ale kiedy zaczyna opowiadać, okazuje się, że to raczej zobowiązanie.
Po 12 latach życia w siedmiu krajach wróciła do Polski i zaczęła rozwijać coś, czego wtedy prawie tu nie było – jogę twarzy.
Jesteś warszawianką w szóstym pokoleniu. Co to dla Ciebie znaczy?
Olga: To nie jest tylko informacja genealogiczna. Warszawa jest w moim DNA. W opowieściach rodzinnych zawsze było dużo miasta, historii i odpowiedzialności. Czuję, że kontynuuję pewną linię pracy i zaangażowania, choć w innej dziedzinie.
Twoja rodzinna historia jest niezwykła. Czy ona wpływa na to, co dziś robisz?
Olga: Myślę, że tak. Praprapradziadek był rzemieślnikiem i społecznikiem. Dziadek był artystą, który nie podążał za trendami. W tej historii jest upór i niezależność. Ja też nie zaczynałam od trendu. Kiedy wprowadzałam jogę twarzy, nikt o niej nie mówił.
Skąd wzięła się u Ciebie joga twarzy?
Olga: Z bardzo prostego pytania. Skoro ćwiczymy ciało, dlaczego nie ćwiczymy twarzy? Ponad 10 lat temu w Polsce nie było materiałów o jodze twarzy. Nie było książek ani kursów online. Zaczęłam eksperymentować sama. Dopiero później odkryłam, że podobne koncepcje istniały wcześniej.
Wtedy joga twarzy nie była trendem?
Olga: Nie. Nie było dziewczyn w internecie pokazujących masaż twarzy. Kiedy wróciłam do Polski po 12 latach za granicą, postanowiłam wprowadzić jogę twarzy jako metodę pracy z kobietami. To był świeży temat. Media interesowały się nim naturalnie, bez kampanii reklamowych.
Co było dla Ciebie najważniejsze w tej metodzie?
Olga: Naturalność i dostępność. Wiedziałam, że metody inwazyjne nie są dla każdego. Nie krytykuję ich, ale chciałam zaproponować inną drogę. Chciałam, żeby kobieta mogła pracować ze swoją twarzą w domu. Bez dużych kosztów.
Na czym dokładnie polega Twoja metoda?
Olga: To praca z twarzą, szyją, dekoltem i głową. Łączę ćwiczenia mięśni, techniki masażu i świadomą pielęgnację. Zwracam uwagę na napięcia i postawę ciała. Program obejmuje także edukację w zakresie stylu życia. Bo kosmetyka bez zdrowia nie wystarczy.
Skąd czerpałaś inspiracje?
Olga: Z podróży i praktyki. Mieszkałam w siedmiu krajach na trzech kontynentach. W Algierii zetknęłam się z akupresurą. W Indiach uczyłam się jogi. Zrozumiałam, że ciało reaguje na dotyk i uważność szybciej, niż myślimy.
Dziś joga twarzy jest popularna. Co się zmieniło?
Olga: Dziś joga twarzy jest trendem. Dlatego większy nacisk kładę na jakość. Stworzyłam profesjonalny program szkoleniowy dla instruktorek. Wykształciłam ponad 70 instruktorek w Polsce.
Równolegle rozwijasz także własne produkty. Skąd ten kierunek?
Olga: Przez lata pracy widziałam, że sama technika to nie wszystko. Dlatego wspólnie z jedną z najbardziej cenionych biotechnolożek w Europie stworzyłam linię kosmetyków i nutrikosmetyków, które realnie wspierają efekty ćwiczeń – w sposób porównywalny z najlepszymi zabiegami gabinetowymi. To projekt, z którego jestem szczególnie dumna, a codzienne wiadomości od klientek utwierdzają mnie w przekonaniu, że połączenie wiedzy, nauki i praktyki było naturalnym, logicznym krokiem.
Co radzisz osobie, która chce zacząć?
Olga: Zacznij z życzliwości do siebie. Nie z krytyki. Nie z lęku przed starzeniem. Wystarczy 5–10 minut dziennie. Regularność jest ważniejsza niż intensywność.
Często mówisz o starzeniu bez paniki. Jak to rozumiesz?
Olga: Nie lubię uproszczeń. Wiek ma znaczenie. Każdy etap życia ma swoje cechy. Jednak możemy pracować nad witalnością. Zdrowa skóra to efekt ruchu, snu i diety. Tego nie da się oszukać.
Czy joga twarzy zastępuje medycynę estetyczną?
Olga: Nie stawiam tego w opozycji. Proponuję świadomą pracę z ciałem. Jeśli ktoś wybiera inne rozwiązania, to jego decyzja. Moim celem jest edukacja i rzetelność.
Historia Olgi zaczyna się w rodzinie rzemieślników i artystów. Dziś jej własną marką stała się joga twarzy. Najpierw była intuicja. Potem praktyka. Następnie program szkoleniowy i książki.
Obecnie joga twarzy w Polsce ma wiele twarzy. Olga koncentruje się na jakości i edukacji. Bo twarz, jak mówi, nie kończy się na obojczykach.
Zobacz także
Joanna Grabowiecka-Świerszcz — o sztuce, Saharze i domu, który w końcu znalazła
